Column

De oneerlijke strijd van stilist Gaston Pereiro

In augustus 2015 debuteerde Gaston Pereiro voor PSV. Mede doordat zijn komst vanuit Uruguay nogal wat voeten in de aarde had – het liep uit op een enorme transfersoap, die het bloed bij directeur Marcel Brands regelmatig liet doen koken – waren de verwachtingen uiteindelijk hooggespannen. En de vraag of Pereiro die nou heeft ingelost tot dusver, is lastig te beantwoorden.

Ondanks zijn uitstekende cijfers, krijgt de stilist uit Montevideo immers vrijwel wekelijks bakken kritiek. Soms terecht, maar toch ook vaak wel erg makkelijk. Zo had Pereiro vorige week tegen FC Groningen al binnen eerste 19 minuten een ‘voorassist’ en een echte assist op zijn naam genomen (goals Hirving Lozano), maar nog vóór rust benoemde de commentator van dienst op FOX Sports ‘dat hij al een tijdje niets meer van Pereiro gezien had’. Een zin die wel erg snel en vaak gelinkt wordt aan de nummer 7 van PSV.

Verder kreeg Pereiro na afloop van die wedstrijd slechts een 5,5 van Voetbal International, ook al was hij dus direct betrokken bij beiden Eindhovense treffers. Het was samen met Denzel Dumfries het laagste rapportcijfer van alle PSV-basisspelers. Ter vergelijking: Hakim Ziyech kreeg in dezelfde speelronde een hoger cijfer (een 6), uitgerekend na de snoeiharde 6-2 nederlaag in de Klassieker tegen Feyenoord.

Een typische vrije trap van Gaston Pereiro, in augustus 2018 tegen FC Utrecht.

Een ander treffend voorbeeld van de makkelijke kritiek is die op Pereiro’s vrije trappen. Zijn traptechniek oogt flegmatiek of zelfs ongeïnteresseerd, maar die techniek resulteert juist vaak in rake vrije trappen. Pereiro schiet ‘met een losse voet’, behoorlijk regelmatig met succes. Maar als een bal op exact dezelfde wijze geschoten dan eens in de handen van de doelman eindigt, wordt het gelijk een ‘laconieke poging’ genoemd.

Men verwacht van Pereiro dat hij het gras opvreet, 15 kilometer per wedstrijd loopt (het liefst in volle sprint) en na afloop van de wedstrijd ook nog even de hoekvlaggen op gaat ruimen. Cijfers van OPTA Sports laten inderdaad zien dat de linkspoot veel minder balcontacten, dribbels en passes heeft dan zijn ‘concurrent’ Hakim Ziyech bij Ajax. Dat is ook niet geheel onlogisch, want de Marokkaan is dit seizoen weer in bloedvorm namens de Amsterdammers.

Links: Statistieken Pereiro na 1261 speelminuten. Rechts: Statistieken Ziyech na 1460 speelminuten.

Er wordt echter vaak voorbij gegaan aan het feit dat dat wát Pereiro wel doet, heel erg vaak ook goed gaat. De passnauwkeurigheid en het percentage geslaagde dribbels liggen bij hem dan ook een behoorlijk stuk hoger dan bij Ziyech. Bovendien is Pereiro uiterst effectief en productief, met 9 goals en 5 assists bijvoorbeeld even vaak direct betrokken bij doelpunt als Robin van Persie (11 goals en 3 assists).

Zelf weegt hij gelukkig niet zo zwaar aan de kritiek: ‘Soms heb ik een goede dag, soms niet. Dat hoort erbij’, reageerde hij al eens bij de NOS. En dat hij vrijwel immuun is voor kritiek, blijkt ook wel uit het feit dat hij na de winterstop weer vrolijk over de velden dartelt, terwijl zijn laatste optreden van de eerste seizoenshelft nog een absoluut dieptepunt was: hij werd toen na een half uur spelen al gewisseld, tegen AZ (3-1 zege dankzij onder meer doelpunt Michal Sadilek, de vervanger van Pereiro).

De roep om een constantere, meer zichtbare Pereiro duurt inmiddels al zo’n 3 jaar. Het is tijd om te accepteren Pereiro nooit zo aanwezig zal zijn als gifkikker Ziyech, of zoveel defensieve arbeid zal verrichten als ploeggenoot Jorrit Hendrix. Pereiro moet beoordeeld gaan worden als een soort magiër: als één die zichzelf kan laten verdwijnen, met een beetje pech zelfs 60 minuten lang, maar daarna toch plots weer verschijnt met een betoverend moment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *